.. წვიმს .. წვიმს არაბუნებრივად,არაამქვეყნიურად ,, თითქოს ვიღაცაზეა განრისხებული,ჰოო მართლა რამდენი ხანია არ მიწერია,რამდენი ხანია არ შემიხსენებია როგორ მენატრები.. მახსოვს შენც გიყვარდა წვიმა,მის თითოეულ წვეთზე მახსენდები .. არა თუ შენზე აღარ ვლაპარაკობ,თუ აღარ ვამბობ სათქმელს იმას არ ნიშნავს რომ არ მენატრები.. არ გეგონოს რომ დამავიწყდი ,, არასოდეს .. გახსოვს?! გახსოვს შეგპირდი რომ ყოველთვის გიერთგულებდი, მე შენი თავი დავიფიცე, მე გაჩუქე ჩემი თავი და გაცემულ ნივთებს უკან არ ვიბრუნებ ,, ყოველ გახსენებაზე თვალზე ცრემლი მადგებოდა,აი იმ თვალებზე შენ რომ ასე ძალიან გიყვარდა.. გიყვარდა არა როგორც თვალები,შენ მასში სხვას ხედავდი.. შენ მხედავდი ისეთს როგორიც ვიყავი, შენ შენი მე გქონდა და ჩემს მე–ს კარგად უგებდი. . რადგან.. რადგან შენ არ ხარ ყველა .. მაგრამ ახლა როდესაც გიხსნებ,გიხსენებ როგორც დაუვიწყარს, ვცდილობ ხშირად გავიხსენო ჩვენი ერთად გატარებული ყვეელა წამი უკლებლივ, რადგან არასოდეს ამოიშალოს ჩემი მეხსიერებიდან ..!შენ "სულ ერთი" იყავი ჩემს ცხოვერბაში,და ამ სიცარიელეს სიტყვებს შორის ვერც კი ამჩნევდი..!როცა კი შენს გარდავიწყებას ვიწყებ,თავიდან მივარდები,თავიდან გაღმერთებ და თავიდან მახსენდები.. თითქოს ჩემი იყო და ისევ მქონდეს შენი მონატრების,სიყვარულის უფლება ..
.. წახვედი შენივე ნებით.. ნებით რომელიც განსაზღვრული იყო.. ზემოთ ..
რომ მცოდნოდა,რომ მცოდნოდა რაც მოხდებოდა შენ თავს ფიცავარ გავაჩერებდი დროს,შეუძლებელს შევძლებდი,დავამარცხებდი დაუმარცხებელს და შეგინარჩუნებდი .. შეგინარჩუნებდი,მეყვარებოდი როგორც არავის არავინ არასოდეს ასე არ ჰყვარებია .. ახლა კი რა შემიძლია,ახლა შემიძლია გითხრა რომ მენატრები ისეთი მონატრებით,ისე როგორც არავის არავინ არასოდეს მონატრებია..!
ინფორმაცია
