მოზარდებს ხშირად უვითარდებათ თვითშეფასების კომპლექსი. საქმე ის არის, რომ ზოგს გადამეტებული წარმოდგენა აქვს საკუთარ თავზე, ზოგს კი, პირიქით, ისე ტანჯავს საკუთარი არასრულფასოვნების შეგრძნება, რომ წარმატებების მიღწევაში ხელს უშლის. რას განიცდიან მოზარდები ყველაზე ხშირად?
ისეთი არ ვარ, როგორიც ის
რატომ ვადარებთ თავს სხვა ადამიანებს და ყველაზე ხშირად არა - ჩვენ სასარგებლოდ? ყველაფერი ძალიან მარტივია. როცა ტესტოსტერონის დონე თითქმის ნულის ტოლია, ნაღველი გვეძალება და თავში ასეთი აზრი გაგვიელვებს: "მე რომ მასავით ლამაზი ვიყო..."
"ამდენი ფული მე არასოდეს მექნება..." თუ ამგვარ ფიქრებს დროულად არ აღკვეთთ და ნათელ აზროვნებაზე არ გადაერთვებით, ნაღველი ვირუსის მსგავსად ღრმად შეაღწევს და თქვენს ცხოვრებას ნელ-ნელა დაანგრევს.
როგორც ამერიკელი ფსიქოლოგები ირწმუნებიან, მამაკაცებს, ქალებისაგან განსხვავებით, სხვებთან თავის შედარება არ ახასიათებთ და, თუ შეადარებენ, როგორც წესი, თავიანთ სასარგებლოდ. ქალები კი ამ სენით ათიდან ცხრა შემთხვევაში იტანჯებიან.
რჩევები:
შეაქეთ თავი
თუ შეძელით და აპატიეთ მათ, ვინც ოდესღაც გაწყენინათ, ეს მიღწევაა. თუ სამსახურში ანგარიში კარგად დაწერეთ, ეს შესანიშნავია. ყოველი წარმატებისთვის თავი შეიქეთ.
უარყოფითი აზრები დადებითად გარდაქმენით
ისწავლეთ უარყოფითი აზრების დადებითად გარდაქმნა. მაგალითად, ნაცვლად ფრაზისა "ჩემი მეგობარი ისეთი ენერგიულია, როგორც ატომური რეაქტორი, მე კი ინერტული და ენერგიაგამოცლილი ვარ", თავს უთხარით: "ჩემში დაუშრეტელი პოტენციალია.
აი, ის უკვე გამოვლინებასა და რეალიზებას იწყებს". თუ აზრებსაც ისე გაწვრთნით, როგორც სხეულს წვრთნით ფიტნესკლუბში, პირადი ცხოვრების გარდაქმნაში დიდ წარმატებას მიაღწევთ.
იმედია მოგეწონებათ )))