[b][/b]-დედა ხო დამპირდი რომ საზღვარგარეთ მარტო მაგისტრატურაზე წავიდოდი(მე)
-არ მაინტერესებს თუ გინდა რომმხარი დაგიჭირო რამეში ეხლა მიდიხარ და იწყებ ბარგის ჩაბარგებას საბუთები გაგზავნილია პასუხიც მოსულია (დედა)
-არა შენ არ გქონდა უფლება მააა(მე)
-შვილო ჩვენ შენთვის გვინდა კარგი (მამა)
-კარგი რამდენი ხნით?(მე)
_ალბათ 5 წელი მაქსიმუმი (დედა)
არ ვიცოდი რა მექნა ვიცოდი რომ უფლება არ მქონდა უარი მეთქვა ასე რომ ტირილი ყველაფერი დავიწყყველაფერი ლოგინზე რაც კი ეწყო გადავყარე მთელი ღამე ვტიროდი როცა ვხვდებოდი რომ ლუკა უნდა დამეტოვებინა ცუდად ვიყავი არაფერი არ მინდოდა.დილას რო გამეღვიძა უამრავი გამოტოვებული ზარი დამხვდა ლუკას დავურეკე.
-ლუკ როგორ ხარ?(მე)
-კარგათ ჩემო ანგელოზო რატო გაქ ასეთი ხმა?მოხდა რამე?(ლუკა)
-უნდა დაგელპარაკო(მე)
საღამოს მომაკითხა სახლში და კაეში წამიყვანა იმის მიუხედავად რომ არ მინდოდა მერე პარკში გავედით ვსეირნობდით
-რა გჭირს ლამაზო(ლუკა)
-სერიოზულად უნდა დაგელპარაკო(მე)
-მოხდა რამე?(ლუკა)
-კი ლუკ დედიკომ საბუთები გააგზავნს არ მინდა არ მინდა გთხოვ
და ტირილი დავიწყე
-რააა?
-უცხოეთში მიშვებენ სასწავლებლად(მე)
-რაააა?(ლუკა)რატო ადრე არ მითხარი
-მეთვითონაც არ ვიცოდი (მე)
-რამდენი ხნით?(ლუკა)
-5წელი
-რააა კაი რა რა არ იცოდი თუ ჩემთან ურთიერთობის გაწყვეტა გინდა სხვა ვერ მოიფიქრე ვერაფერი
-რააა ეგ რა შუაშია(მე)
-კაი რა მორჩა თუ არც გინდა დაცინვა კარგად გცოდნია(ლუკა)
-რააა შენ გაგიჯდი ბიჭო რა შუაშია(მე)
ხოდა მივაძახე კარგად ბრძანდებოდე თქო და წამოვედი სახლიკენ არ ვიცი ის დარჩ თუ არა იქ მაგრამ მე რომ სულ ცრემლებში დასველებული მივედი სახლში ეს კი ვიცოდი გული მტკიოდა იმდენად მიყვარდა ის ადამიანი რომ არ ვიცოდი რა მექნა აღარც კომპიუტერი მინდოდა არც ვინმეს ზარებს ვპასუხობდი გავარდა ორი თვ და აი აეროპორთში შევედი თუმცა გულით ველოდი მის გამოჩენას ეს ასე არ მოხდა გული მტკიოდა ასრ ორმ ავიღე კარტა ტელეფონდან ამოვაგდე და ნაგავში ვისროლე.ჩავედი გადიოდა დრო მე ვსწავლობდი სიტუაციასაც მივეჩვიე მაგარმ ყოველ ღამე ვტიროდი ვერ ვივიწყებდი იმ ადამიანს თეკლას ვეღარ ველაპარაკებოდი ისე ხშირად ისიც გადარბენაზე იყო სულ ერთ მშვენიერ დღეს ჩემმა ჯგუფმა გადაწყვიტა გასეირნება და გავყევი ერთ ერთ მაღაზიაში დავინახე სამკაული რომელიც ძალიან გავდა ლუკას ნაჩუქარს და ისტერიკა დამეწყო მინდოდა მეკივლა მეტირა არ ვიცოდი რა მექნა რა მომეხერხებინა იმა საღამოს ალბათ თავსაც მოვიკლადი რო არ გამეგო რომ ორ თვეში დასასვენებლად მოვდიოდი თბილიში 3 თვით ჩამეძინა დიდი სიხარულით.როგორც იქნა გავიდა ეს ორი თვეც და აეროპორტის გამოსასვლელში ვიდექი უკვე თბილიში............................