ცრემლი დამჩემდა,ცრემლი ტკივილის და მწუხარების…ყველაზე ბედნიერ დღეს ცხოვრებაში,ანუ ჩემ დაბადებისდღეს ,რომელიც ჩემთვის ყოველთვის ასოცირდება სიხარულთან,სიახლესთან,ახლობლებთან,გართობასთან და დაუვიწყარ წუთებთან,დღეს ესეთი სულაც არარის და რომ ვფიქრობ არც არასდროს ყოფილა!ეს დღე თენდება უკვე მე_20 და მოლოდინი არ მართლდება,პირიქით,ამ დღეს თვალცრემლიანი ვხვდები.მინდა ეს დღე ისეთი იყოს როგორიც ბავშვობაში, მაშინ როცა ასეთ დიდ მნიშვნელობას ამ დღეს არ ვანიჭებდი და არც ესე მწყდებოდა გული იმაზე,რომ ეს დღე ისეთი არ იყო როგორიც მე მინდოდა,ან მაშინ არც მინდოდა ...
დღეს მტკივა,მეტირება და სიხარულის განცდა არ მაქვს,არ ვარ ბედნიერი,არავის ველოდები,არც საჩუქრებს მჩუქნიან და არც გაღიმებული სახეებია ,მაგრამ მჯერა ესეც გაივლის,ხვალ ყველაფერი შეიცვლება,სიახლისკენ და ყველაფერი ისე იქნება როგორც მე მინდა,მაგრამ შეიძლება უბრალოთ მინდა რომ ამ ყველაფრის მჯეროდეს?პასუხი ალბათ მომავალში უნდა ვეძებო და რადგან ის ჩემთვის გაურკვეველია,დაველოდები......დაველოდები ცვლილებებს კარგისკენ,ბედნიერი დღეებისკენ....
ეს მეოცე დაბადებისდღე,რომელსაც ,არ ვიცი რატომ,მაგრამ განსაკუთრებულათ ველოდებოდი,რამდენიმე საათში დასრულდება და გასახსენებელიც არაფელი დამრჩება.მიკვირს საკუთარი თავის,იმის მიუხედავათ რომ უკვე მე_20 დაბადების დღეს ისე არ ვხვდები როგორც მე მინდა და როგორიც ეს დღე მაქვს წარმოდგენილი,მაინც ჩემთვის ყველაზე ბედნიერი დღეა და ყოველთვის მოუთმენლად ველოდები,ველოდები იმიტომ რომ რაღაც ახლის დაწყების მჯერა,მაგრამ ჯერ ყველაფერი მხოლოდ იმედგაცრუებით მთავრდება.........
ცხოვრებაში ერთხელ მაინც მინდა გათენდეს ეს დღე ისეთი,როგორიც მე მინდა და როგორიც ჩემ წარმოდგენაშია,დღეს კი იყოს ისეთი როგორიც ღმერთმა ინება........
ინფორმაცია
